పంచతంత్రం కథలు మనకు జీవితంలోని సత్యాలను జంతువుల ద్వారా చెప్పే అద్భుత కథనాలు. ఈ కథలు చిన్నగా ఉన్నా, వాటిలో దాగిన జ్ఞానం మనల్ని ఆలోచింపజేస్తుంది. ఈ రోజు మనం "మిత్ర భేదం" భాగం నుండి మరో ఆసక్తికరమైన కథను తెలుసుకుందాం— "కప్ప మరియు పాము కథ". ఈ కథలో స్నేహం పేరుతో జరిగిన మోసం, అది తెచ్చిన విషాదం గురించి తెలుస్తుంది. ఈ కథ మనకు ఎవరిని నమ్మాలో, ఎవరిని నమ్మకూడదో ఆలోచించేలా చేస్తుంది.
కథ మొదలు: ఒక పెద్ద చెరువు ఒడ్డున జలప్రస్థానం అనే కప్ప నివసించేది. ఆ చెరువు దగ్గర ఎన్నో కప్పలు, చేపలు, ఇతర జలజంతువులు సంతోషంగా జీవించేవి. జలప్రస్థానం ఆ కప్పలకు నాయకుడిగా ఉండేది. అది తెలివైనది, సరళమైన స్వభావం కలిగినది, మరియు తన సమూహాన్ని ఎప్పుడూ కాపాడేది. చెరువు ఒడ్డున ఉన్న చెట్లు, నీటిలో తేలే పొట్టిగడ్డి, ఆ చెరువు చల్లని గాలి— ఇవన్నీ కప్పలకు ఒక సుఖమైన ఇల్లుగా ఉండేవి.
ఒక రోజు, ఆ చెరువు దగ్గరకు ఒక కొత్త జీవి వచ్చింది— అది శంకరవర్మ అనే పాము. ఈ పాము చాలా కుయుక్తిగలది, ఎప్పుడూ తన ఆహారం కోసం కొత్త మార్గాలను వెతికేది. చెరువు ఒడ్డున కప్పలను చూసిన శంకరవర్మకు ఒక ఆలోచన వచ్చింది— "ఈ కప్పలను మోసం చేస్తే, నాకు ఆహారం ఎప్పటికీ తక్కువ కాదు!" అని అనుకుంది. కానీ, కప్పలు పామును చూస్తే భయపడతాయని తెలిసిన శంకరవర్మ, ఒక తెలివైన పథకం రూపొందించింది.
శంకరవర్మ చెరువు దగ్గరకు వచ్చి, జలప్రస్థానం దగ్గర నీరసంగా నిలబడింది. జలప్రస్థానం ఆ పామును చూసి ఆశ్చర్యపోయి, "నీవు ఎవరు? ఇక్కడ ఏం చేస్తున్నావు?" అని అడిగింది. పాము నీరసంగా బదులిచ్చింది, "నేను శంకరవర్మను, దూరంగా ఉన్న అడవి నుండి వచ్చాను. నేను ఎవరినీ హాని చేయను, కానీ నాకు ఆశ్రయం కావాలి. నీతో స్నేహం చేయాలని వచ్చాను." ఈ మాటలు విన్న జలప్రస్థానం మొదట అనుమానించింది, కానీ పాము యొక్క సరళమైన మాటలు, దాని నీరసమైన రూపం చూసి, "సరే, నీవు ఇక్కడ ఉండవచ్చు. కానీ మా కప్పలను ఏమీ చేయకూడదు," అని హెచ్చరించింది.
పాము దీనికి సమ్మతించి, "నేను నీ స్నేహితుడిగా ఉంటాను, నీ సమూహాన్ని కాపాడతాను," అని హామీ ఇచ్చింది. కొన్ని రోజులు గడిచాయి, శంకరవర్మ జలప్రస్థానంతో స్నేహంగా ఉండసాగింది. అది చెరువు దగ్గర తిరిగేది, కప్పలతో కబుర్లు చెప్పేది, మరియు జలప్రస్థానం దగ్గరే ఉండేది. కప్పలు కూడా ఈ పామును నమ్మడం మొదలుపెట్టాయి. "ఈ పాము మనకు హాని చేయదు, మన స్నేహితురాలే!" అని జలప్రస్థానం కప్పలతో అంది. ఈ విధంగా, పాము కప్పల విశ్వాసాన్ని గెలుచుకుంది.
కానీ శంకరవర్మ యొక్క నిజమైన ఉద్దేశం వేరే ఉంది. ఒక రోజు, జలప్రస్థానం ఇతర కప్పలతో దూరంగా ఉన్నప్పుడు, పాము ఒక చిన్న కప్పను పట్టుకుని తినేసింది. ఎవరూ గమనించకుండా ఈ పని జరిగిపోయింది. రోజులు గడిచేకొద్దీ, శంకరవర్మ ఒక్కొక్క కప్పను రహస్యంగా తినడం మొదలుపెట్టింది. కప్పల సంఖ్య తగ్గుతున్నా, జలప్రస్థానం మొదట దీన్ని గమనించలేదు. కానీ కొన్ని రోజుల తర్వాత, "మన కప్పలు ఎక్కడికి పోతున్నాయి?" అని జలప్రస్థానం ఆలోచించసాగింది.
ఒక రోజు, జలప్రస్థానం శంకరవర్మను రహస్యంగా గమనించింది. అప్పుడు ఆమెకు ఒక దారుణమైన దృశ్యం కనిపించింది పాము ఒక చిన్న కప్పను మింగుతోంది! జలప్రస్థానం కోపంతో శంకరవర్మను ఎదురించింది, "నీవు మా స్నేహితురాలివని చెప్పి మమ్మల్ని మోసం చేశావు! నీ నిజస్వరూపం ఇదేనా?" అని అరిచింది. పాము చిరునవ్వు నవ్వి, "నేను నా సహజ గుణాన్ని అనుసరించాను, కప్పా! నీవు నన్ను నమ్మడం నీ తప్పు!" అని అంది.
జలప్రస్థానం తన తెలివిని ఉపయోగించి, శంకరవర్మను చెరువు నుండి తరిమే ప్రయత్నం చేసింది. అది మిగిలిన కప్పలను సమీకరించి, ఒక పెద్ద రాయి దొర్లించి పామును దాని కింద ఇరికించే పథకం వేసింది. కానీ ఆ సమయంలో చెరువులోని కప్పలు చాలా తక్కువగా మిగిలాయి. శంకరవర్మ తన మోసంతో చాలా కప్పలను తినేసి, తృప్తిగా అడవిలోకి వెళ్లిపోయింది. జలప్రస్థానం తన స్నేహితులను కోల్పోయి, తన అమాయకత్వాన్ని తలచుకుని బాధపడింది.
కథలోని నీతి
ఈ కథ మనకు ఒక ముఖ్యమైన నీతిని బోధిస్తుంది— "స్నేహం పేరుతో ఎవరినీ అందరినీ నమ్మకూడదు, వారి స్వభావాన్ని పరిశీలించాలి." జలప్రస్థానం శంకరవర్మ యొక్క మాటలను నమ్మి, దాని సహజ గుణాన్ని గమనించకపోవడం వల్ల ఈ విషాదం జరిగింది. పాము అనేది సహజంగా కప్పలను తినే జంతువు, కానీ జలప్రస్థానం దాని సరళత వల్ల ఈ నిజాన్ని మరచిపోయింది.
మన జీవితంలో కూడా ఇలాంటి పరిస్థితులు వస్తాయి. కొందరు స్నేహం పేరుతో దగ్గరవుతారు, కానీ వారి ఉద్దేశం వేరుగా ఉంటుంది. అందుకే, ఎవరితోనైనా స్నేహం చేసేముందు వారి స్వభావాన్ని, నడవడికను గమనించడం చాలా అవసరం. "పామును పాలతో పోసినా విషం వదలదు" అనే సామెత ఈ కథకు సరిగ్గా సరిపోతుంది. ఈ నీతిని మనం గుర్తుంచుకుంటే, అనవసరమైన మోసాలు, నష్టాలు తప్పుతాయి.