తెలివితక్కువతనం తెచ్చిన తండ్లాట: చేపలు-కప్ప కథాసారం

పంచతంత్రం కథలు మనకు జీవన సత్యాలను జంతువుల ద్వారా బోధించే అద్భుత కథనాలు. ఈ కథలు చిన్నవైనా, వాటిలో దాగిన జ్ఞానం మనల్ని ఆలోచింపజేస్తుంది. ఈ రోజు మనం "మిత్ర భేదం" భాగం నుండి ఒక ఆసక్తికరమైన కథను తెలుసుకుందాం "రెండు చేపలు మరియు కప్ప కథ". ఈ కథలో స్నేహం, తెలివితక్కువతనం, మరియు దాని వల్ల కలిగిన నష్టం గురించి తెలుస్తుంది.

ఒక పచ్చని అడవిలో ఒక చిన్న చెరువు ఉండేది. ఆ చెరువు నీళ్లు స్వచ్ఛంగా, చల్లగా ఉండేవి. ఆ చెరువులో రెండు చేపలు సత్యవతి మరియు సహస్రిక మరియు ఒక కప్ప జలచర నివసించేవి. ఈ ముగ్గురూ గొప్ప స్నేహితులు. వారు రోజూ కలిసి నీటిలో ఆడుకునేవారు, కబుర్లు చెప్పుకునేవారు, మరియు ఒకరికొకరు సాయం చేసుకునేవారు. సత్యవతి చాలా తెలివైన చేప, ఎప్పుడూ జాగ్రత్తగా ఉండేది. సహస్రిక కొంచెం సరళమైనది, ఆలోచించకుండా మాట్లాడేది, చేసేది. జలచర కప్ప కొంచెం నీరసమైనది, కానీ స్నేహితుల పట్ల ఎప్పుడూ నమ్మకంగా ఉండేది.

చెరువు ఒడ్డున పొట్టిగడ్డి, నీటిలో తేలే చిన్న ఆకులు, గాలిలో వీచే చల్లని గాలి ఇవన్నీ వీటికి సుఖమైన జీవనాన్ని ఇచ్చేవి. "మన చెరువు ఎంత బాగుందో! ఇక్కడ ఎప్పుడూ ఆనందంగా ఉంటాం," అని సత్యవతి తన స్నేహితులతో గర్వంగా చెప్పేది. సహస్రిక కూడా, "అవును, ఇక్కడ మనకు ఎటువంటి భయం లేదు!" అని అంది. జలచర కప్ప కొంచెం నవ్వి, "మనం ముగ్గురం కలిసి ఉంటే ఎవరూ మనల్ని ఏమీ చేయలేరు," అని అంది.

ఒక రోజు సాయంత్రం, సత్యవతి చెరువు ఒడ్డుకు దగ్గరగా వచ్చి నీటిని చూస్తూ ఉండగా, రెండు మనుషుల గొంతులు వినిపించాయి. వారు చెరువు దగ్గర నిలబడి మాట్లాడుకుంటున్నారు. "ఈ చెరువులో చేపలు చాలా ఉన్నాయి. రేపు ఉదయం మన వలలతో వచ్చి ఈ చేపలన్నింటినీ పట్టుకుందాం," అని ఒకడు అన్నాడు. "అవును, ఈ చెరువు చేపలతో నిండి ఉంది. మనం బాగా సంపాదించవచ్చు," అని మరొకడు అన్నాడు. ఈ మాటలు విన్న సత్యవతి భయపడింది. ఆమె వెంటనే తన స్నేహితుల దగ్గరకు వెళ్లి, "మనకు పెద్ద ప్రమాదం వచ్చింది! రేపు మనుషులు వలలతో వచ్చి మనల్ని పట్టుకోబోతున్నారు!" అని చెప్పింది.

జలచర కప్ప వెంటనే ఆలోచించి, "చెరువు దగ్గర ఒక చిన్న కాలవ ఉంది. అది పొడవుగా ఉండి, మరో చెరువుకు వెళ్తుంది. మనం ఈ రాత్రే అక్కడికి వెళ్లిపోదాం," అని చెప్పింది. సత్యవతి దీనికి సమ్మతించింది, "అవును, ఇది మంచి ఆలోచన. మనం వెంటనే బయలుదేరాలి," అని అంది. కానీ సహస్రిక నవ్వి, "మీరు ఎందుకు భయపడతారు? ఈ చెరువు చాలా పెద్దది, మనుషులు మనల్ని పట్టుకోలేరు. నేను ఇక్కడే ఉంటాను," అని అంది. సత్యవతి, జలచర ఎంత చెప్పినా సహస్రిక వినలేదు.

సత్యవతి మరియు జలచర ఆ రాత్రే కాలవ ద్వారా బయలుదేరాయి. కాలవ చిన్నది, గట్టిగా ఉండేది, కానీ వాటికి అది సురక్షితమైన మార్గంగా కనిపించింది. సత్యవతి తన తెలివితో ముందుకు వెళ్లింది, జలచర కప్ప తన గెంతే శక్తితో ఆ కాలవ ద్వారా మరో చెరువుకు చేరింది. అక్కడ వాటికి కొత్త ఇల్లు దొరికింది, అవి సురక్షితంగా ఉన్నాయి.

కానీ సహస్రిక మాత్రం చెరువులోనే ఉండిపోయింది. "నేను ఈ చెరువును వదిలి ఎక్కడికీ వెళ్లను. ఇక్కడ నాకు ఏం కాదు," అని అది తన స్నేహితులతో గట్టిగా చెప్పింది. సత్యవతి ఆమెను ఒప్పించే ప్రయత్నం చేసింది, "సహస్రికా, నీవు మాతో రాకపోతే ప్రమాదంలో పడతావు!" అని హెచ్చరించింది. కానీ సహస్రిక దాని సరళత్వంతో, "మీరు వెళ్లండి, నేను ఇక్కడ సుఖంగా ఉంటాను," అని అంది. చివరకు, సత్యవతి మరియు జలచర ఆమెను వదిలి వెళ్లిపోయాయి.

మరుసటి రోజు ఉదయం, ఆ మనుషులు చెరువు దగ్గరకు వచ్చారు. వారు పెద్ద వలలను తీసుకొచ్చి, చెరువు నీటిలో వేశారు. సహస్రిక ఆ వలలను చూసి భయపడింది, "ఇది ఏమిటి? నేను ఇప్పుడు ఏం చేయాలి?" అని ఆలోచించింది. ఆమె తప్పించుకునే ప్రయత్నం చేసింది, కానీ చెరువులో దాక్కునే చోటు లేకపోవడంతో వలలో చిక్కుకుంది. మనుషులు ఆ వలను బయటకు తీసి, సహస్రికను చూసి సంతోషపడ్డారు. "చూడు, ఎంత పెద్ద చేప దొరికింది!" అని వారు ఒకరితో ఒకరు అనుకున్నారు.

సహస్రిక చేప చివరకు మనుషుల చేతిలో ప్రాణాలు కోల్పోయింది. ఆమె తన స్నేహితుల మాట వినకపోవడం వల్ల ఈ విషాదం జరిగింది. సత్యవతి మరియు జలచర కొత్త చెరువులో సురక్షితంగా ఉండి, సహస్రిక గురించి తెలుసుకుని బాధపడ్డాయి. "సహస్రిక మా మాట విని ఉంటే, ఈ రోజు మన ముగ్గురం కలిసి ఉండేవాళ్లం," అని సత్యవతి అంది. జలచర కూడా, "తెలివితక్కువతనం ఆమెను ఈ పరిస్థితికి తీసుకొచ్చింది," అని బాధపడింది.

కథలోని నీతి

ఈ కథ మనకు బోధించే నీతి ఏమిటంటే "తెలివితక్కువతనం ప్రమాదాన్ని తెస్తుంది, స్నేహితుల సలహాను గౌరవించాలి." సహస్రిక తన స్నేహితుల మాట వినకపోవడం వల్ల ప్రాణాలు కోల్పోయింది.