Trust vs Greed – స్నేహం తాత్వికతను పరీక్షించిన ఒక పంచతంత్ర గాధ

చిన్ననాటి స్నేహాలు ఓ మస్తిష్కపు మూలలో ఉండే మధురమైన జ్ఞాపకాలతో మొదలయ్యే మౌనబంధాలు. అవి కాలానుగుణంగా మన జీవితాన్ని ఎలా మార్చగలవో మనకు తెలియకపోవచ్చు. నమ్మకం పైన నిలబడ్డ బంధం ఒక్క ఆశ వల్ల శిథిలమవడమా? లేక ఆశపాటు మనిషిలోని అసలు స్వభావాన్ని బయటపెడుతుందా? ఒకప్పుడు ఒకరికి ప్రాణస్నేహుడిగా నిలిచినవాడు, ఒక అవకాశమొచ్చినపుడు శత్రువుగా మారగలడా? ఇలాంటి విషయాలు మనకు నిలకడ మీద తెలుస్తాయి కానీ విశ్వాసం మీద కాదు!

ఈ కథ పశ్చాత్తాపంతో కలిసిన, నమ్మకం మరియు ద్రోహం మధ్య సాగిన మానవ సంబంధాల సంగీతం. బంగారానికి విలువ ఎంతైనా కావచ్చు, కానీ ఒక బంధాన్ని కోల్పోయిన మనసు విలవిలలాడే బాధకు దానికంటే ఎక్కువ ధర ఉంటుంది. 

   ఒక చిన్న గ్రామంలో సత్యవర్మ, ధనపాల్ అనే ఇద్దరు స్నేహితులు ఉండేవారు. వీరు చిన్నప్పటి నుండి కలిసి ఆడుకునేవారు, ఒకరికొకరు సాయం చేసుకునేవారు. సత్యవర్మ నిజాయితీగలవాడు, ధనపాల్ కొంచెం ఆశపడేవాడు. "మన స్నేహం ఎప్పుడూ ఇలాగే ఉండాలి," అని సత్యవర్మ అనేవాడు. ధనపాల్ కూడా, "అవును, మనం ఎప్పుడూ కలిసి ఉంటాం," అని అనేవాడు. వీరు గ్రామంలో చిన్న చిన్న పనులు చేసుకుంటూ జీవనం సాగించేవారు.

ఒక రోజు, ఇద్దరూ అడవిలోకి వెళ్లారు సత్యవర్మ కట్టెల కోసం, ధనపాల్ గ్రామానికి వెళ్లే దారి కోసం. అడవిలో ఒక చెట్టు కింద వారు ఒక పాత గుడ్డ సంచి చూశారు. సత్యవర్మ సంచిని తెరిచి చూడగా, లోపల బంగారు నాణేలు నిండి ఉన్నాయి. "ధనపాల్! ఇది బంగారం! మన అదృష్టం తలుపు తట్టింది," అని సత్యవర్మ సంతోషంగా అన్నాడు. ధనపాల్ కళ్లు మెరిసాయి, "అవును, ఇది మన జీవితాన్ని మారుస్తుంది!" అని అన్నాడు.

సత్యవర్మ సంచిని చూస్తూ, "మనం ఈ బంగారాన్ని సమంగా పంచుకుందాం. ఇది మన ఇద్దరి అదృష్టం," అని అన్నాడు. ధనపాల్ సమ్మతించాడు, "సరే, కానీ ఇప్పుడు రాత్రవుతోంది. రేపు ఉదయం గ్రామంలో పంచుకుందాం," అని అన్నాడు. వారు సంచిని అడవిలో ఒక చెట్టు కింద దాచి, ఇంటికి వెళ్లారు. కానీ ధనపాల్ మనసులో ఆశ మొదలైంది. "ఈ బంగారం అంతా నాకు దొరికితే, నేను ఒక్కడినే ధనవంతుడినవుతాను. సత్యవర్మతో ఎందుకు పంచుకోవాలి?" అని అనుకున్నాడు.

ఆ రాత్రి, ధనపాల్ నిద్రపోలేదు. అతను ఒక పథకం వేశాడు "సత్యవర్మను మోసం చేసి, బంగారాన్ని నేను తీసుకుంటాను." అతను రాత్రి గ్రామంలోని ఒక విషపు మూలికను తీసుకుని, దాన్ని ఆహారంలో కలిపాడు. "రేపు సత్యవర్మకు ఈ ఆహారం ఇస్తాను. అతను చనిపోతే, బంగారం నాదే," అని ఆలోచించాడు. సత్యవర్మకు ఈ ద్రోహం గురించి ఏమీ తెలియదు. అతను తన స్నేహితుడిని నమ్ముతూ, బంగారం గురించి సంతోషంగా ఆలోచిస్తూ నిద్రపోయాడు.

మరుసటి ఉదయం, ఇద్దరూ అడవిలోని చెట్టు దగ్గర కలుసుకున్నారు. సత్యవర్మ సంచిని తీసి, "ఇప్పుడు పంచుకుందాం!" అని అన్నాడు. ధనపాల్ నవ్వుతూ, "ముందు ఆకలి వేస్తోంది. నేను ఆహారం తెచ్చాను, తిని పంచుకుందాం," అని అన్నాడు. అతను విషం కలిపిన ఆహారాన్ని సత్యవర్మకు ఇచ్చాడు. సత్యవర్మ నమ్మకంగా ఆ ఆహారాన్ని తిన్నాడు. కొన్ని క్షణాల్లో, అతను నేలపై పడిపోయాడు, నొప్పితో అరుస్తూ చనిపోయాడు.

ధనపాల్ సంతోషపడ్డాడు, "ఇప్పుడు బంగారం అంతా నాదే!" అని అనుకున్నాడు. అతను సంచిని తీసుకుని, గ్రామం వైపు బయలుదేరాడు. కానీ అడవిలో ఒక వేటగాడు అతన్ని చూశాడు. వేటగాడు ధనపాల్ సంచిని చూసి, "ఇతను ఒంటరిగా ఈ సంచితో వెళ్తున్నాడు, ఇందులో ఏదో విలువైనది ఉంది," అని అనుకున్నాడు. వేటగాడు రహస్యంగా ధనపాల్ వెనుక వెళ్లాడు. ఒక చీకటి ప్రదేశంలో, వేటగాడు ధనపాల్ మీద దాడి చేసి, అతన్ని చంపేశాడు. సంచిని తీసుకుని చూడగా, లోపల బంగారం కనిపించింది. వేటగాడు సంతోషంగా బంగారంతో పారిపోయాడు.

సత్యవర్మ, ధనపాల్ ఇద్దరూ అడవిలో చనిపోయారు. గ్రామస్తులు వారి మృతదేహాలను చూసి ఆశ్చర్యపోయారు. "ఈ ఇద్దరు స్నేహితులు ఎందుకు చనిపోయారు?" అని అనుకున్నారు. కానీ బంగారం గురించి ఎవరికీ తెలియలేదు. సత్యవర్మ నమ్మకంతో ద్రోహానికి బలైపోయాడు, ధనపాల్ ఆశతో తన స్నేహితుడిని చంపి, చివరకు తానూ ప్రాణాలు కోల్పోయాడు. బంగారం మాత్రం వేటగాడి చేతిలోకి వెళ్లిపోయింది. "స్నేహంలో ఆశ ఉంటే, ఇద్దరికీ నష్టమే,".

మనిషి జీవితంలో నిజమైన బంగారం నమ్మకమే. అది ఒకసారి కోల్పోతే, కలలకైనా విలువ ఉండదు, బంధాలకైనా భద్రత ఉండదు.

సత్యవర్మ, ధనపాల్ కథ మనకు చెబుతుంది ఆశపడి స్నేహాన్ని తాకట్టు పెట్టినవారికి చివరకి సంతోషం లభించదు. నమ్మకాన్ని కోల్పోయిన చోట, సంబంధాలు అస్థిత్వం కోల్పోతాయి. లోకంలో ఏ సంపదైనా మనసు స్వచ్ఛతకంటే గొప్పది కాదు. ఎందుకంటే దానితో బతికేందుకు ధనం చాలకపోవచ్చు, కానీ బంధాలమీద నమ్మకం ఉంటే  జీవితం చలి వేళలా వేడిగా మారుతుంది.