ఇటీవల ఏ పని అయినా 'సమంగా పంచుకోవాలి' అనే మాటలు ఎక్కువ వినిపిస్తున్నాయి కదా? కుటుంబంలో, స్నేహంలో, ఆఫీసుల్లో ఇలా ప్రతి చోటా సంతోషం నిస్వార్థంగా పంచుకుంటేనే బంధాలు బలపడతాయి. కానీ ఆ చిన్న వికారమే ఎప్పుడయితే లోపిస్తుందో, ఎవరో మూడో వాడు ముందుకు వచ్చి లాభం చూసేస్తాడు! ఈ చోద్యం ఒకసారి మీరే చూడండి.....
ఒక చిన్న గ్రామంలో రెండు పిల్లులు నివసించేవి. ఒకదాని పేరు మీనాక్షి, మరొకదాని పేరు సుందరి. ఈ రెండు పిల్లులు గొప్ప స్నేహితులు. అవి రోజూ కలిసి గ్రామంలో తిరుగుతూ ఆహారం వెతుక్కునేవి, ఒకదానికొకటి సాయం చేసుకునేవి. మీనాక్షి కొంచెం గంభీరంగా ఉండేది, సుందరి సరదాగా, చురుగ్గా ఉండేది. "మనం ఇద్దరం కలిసి ఉంటే, ఎవరూ మనల్ని ఏమీ చేయలేరు," అని మీనాక్షి అనేది. సుందరి నవ్వి, "అవును, మన స్నేహం ఎప్పుడూ బలంగా ఉంటుంది!" అని అంది.
ఒక రోజు, ఈ రెండు పిల్లులు గ్రామంలోని ఒక ఇంటి దగ్గర తిరుగుతుండగా, ఒక రొట్టె ముక్క కనిపించింది. ఆ రొట్టె గుండ్రంగా, పెద్దగా ఉంది. మీనాక్షి మరియు సుందరి ఆ రొట్టెను చూసి సంతోషపడ్డాయి. "ఈ రొట్టె మన ఇద్దరికీ సరిపోతుంది!" అని సుందరి అంది. మీనాక్షి కూడా, "మనం దీన్ని సమానంగా పంచుకుందాం," అని అంది. అవి రొట్టెను తీసుకుని, ఒక చెట్టు కింద కూర్చున్నాయి.
రొట్టెను పంచుకోవడానికి మీనాక్షి దాన్ని రెండు భాగాలుగా విడదీసింది. కానీ ఒక భాగం కొంచెం పెద్దగా, మరొకటి చిన్నగా ఉంది. సుందరి దీన్ని చూసి, "మీనాక్షీ! నీవు పెద్ద భాగం తీసుకున్నావు, ఇది సరైనది కాదు," అని అంది. మీనాక్షి ఆశ్చర్యపోయి, "నేను ఉద్దేశపూర్వకంగా చేయలేదు. ఇదిగో, పెద్ద భాగం నీకు ఇస్తాను," అని అంది. కానీ సుందరి సమ్మతించలేదు, "లేదు, నీవు దాన్ని సమానంగా చేయాలి," అని అంది.
మీనాక్షి పెద్ద భాగం నుండి ఒక చిన్న ముక్క తీసి తినేసింది, ఆ భాగాన్ని సమం చేయడానికి ప్రయత్నించింది. కానీ ఇప్పుడు ఆ భాగం చిన్నదై, మరో భాగం పెద్దదైంది. సుందరి మళ్లీ అరిచింది, "ఇప్పుడు నీ భాగం పెద్దదైంది! నీవు నన్ను మోసం చేస్తున్నావు!" మీనాక్షి కోపంగా, "నేను మోసం చేయడం లేదు, నీవే అనవసరంగా గొడవపడుతున్నావు," అని అంది. ఈ విధంగా, రెండు పిల్లుల మధ్య వివాదం మొదలైంది. అవి ఒకదానితో ఒకటి గొడవపడుతూ, రొట్టె భాగాలను సమం చేయడానికి ప్రయత్నిస్తూ పోయాయి.
ఆ సమయంలో, ఆ చెట్టు మీద కపిరాజు అనే కోతి కూర్చుని ఉంది. ఆమె ఈ గొడవను చూసి, "ఈ పిల్లులు ఏమిటి ఇలా గొడవపడుతున్నాయి? ఇక్కడ నాకు ఏదో లాభం దొరుకుతుంది," అని అనుకుంది. కపిరాజు చెట్టు మీద నుండి కిందకు దిగి, పిల్లుల దగ్గరకు వచ్చింది. "మీరు ఎందుకు గొడవపడుతున్నారు? నేను మీకు సాయం చేస్తాను," అని అంది.
మీనాక్షి మరియు సుందరి కోతిని చూసి, "మేము ఈ రొట్టెను సమంగా పంచుకోలేక గొడవపడుతున్నాము. నీవు దీన్ని సమం చేయగలవా?" అని అడిగాయి. కపిరాజు నవ్వి, "చాలా సులభం! నేను రొట్టెను సమంగా చేస్తాను," అని అంది. ఆమె రెండు రొట్టె భాగాలను తీసుకుని చూసింది. ఒక భాగం పెద్దగా ఉండడం చూసి, ఆ భాగం నుండి ఒక ముక్క తీసి తినేసింది. "ఇప్పుడు సమంగా ఉందా?" అని అడిగింది.
కానీ ఇప్పుడు ఆ భాగం చిన్నదై, మరో భాగం పెద్దదైంది. సుందరి అరిచింది, "ఇప్పుడు రెండో భాగం పెద్దదైంది!" కపిరాజు మళ్లీ పెద్ద భాగం నుండి ఒక ముక్క తీసి తినేసింది. ఈ విధంగా, కపిరాజు ఒక భాగం చిన్నదైనప్పుడల్లా మరో భాగం నుండి ముక్క తినేస్తూ వెళ్లింది. పిల్లులు గొడవపడుతూ చూస్తుండగా, రొట్టె భాగాలు చిన్నవౌతూ పోయాయి.
చివరకు, రొట్టె రెండు చిన్న ముక్కలుగా మిగిలింది. కపిరాజు ఆ రెండు ముక్కలను కూడా తినేసి, "ఇప్పుడు రొట్టె లేదు, మీ గొడవ కూడా అవసరం లేదు!" అని నవ్వుతూ చెట్టు మీదకు ఎక్కిపోయింది. మీనాక్షి మరియు సుందరి ఆశ్చర్యపోయి ఒకదానినొకటి చూసుకున్నాయి. "మన గొడవ వల్ల కోతి రొట్టెను తినేసింది!" అని మీనాక్షి అంది. సుందరి బాధపడుతూ, "మన స్నేహం ఉండగా, ఈ వివాదం ఎందుకు చేశాము?" అని అంది.
రెండు పిల్లులు తమ తప్పును గుర్తించాయి. "మనం కలిసి సమంగా పంచుకుని ఉంటే, కోతికి ఈ అవకాశం దొరికేది కాదు," అని అనుకున్నాయి. కానీ ఆ సమయంలో రొట్టె పోయింది, వాటి స్నేహంలో ఒక చిన్న గీత పడింది. కపిరాజు మాత్రం చెట్టు మీద కూర్చుని సంతోషంగా నవ్వుకుంది.
ఈ కథ మన జీవితాల్లో ప్రతిధ్వనించే ఒక సత్యాన్ని చెబుతోంది స్నేహంలో చిన్నచిన్న అపోహలు కూడా విడిపోయే దాకా తీసుకెళ్లొచ్చు. మనం ఒకరినొకరం నమ్మకుండా గొడవపడితే, మూడో వ్యక్తి ఆ పరిస్థితిని తన లాభానికి మలచుకుంటాడు. పిల్లుల పొసరల వల్ల కోతి కేవలం రొట్టెనే కాదు, వారిద్దరి మధ్య ఉన్న బలమైన బంధాన్నీ గింజేసింది. మరి మన జీవితాల్లో అలాంటివి జరగకుండా ఉండాలంటే స్నేహాన్ని నమ్మకంతో, నిస్వార్థంతో నిలబెట్టుకుందాం.